مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول مو

مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر تحت word داراي 10 صفحه مي باشد و داراي تنظيمات در microsoft word مي باشد و آماده پرينت يا چاپ است

فايل ورد مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر تحت word کاملا فرمت بندي و تنظيم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتي مي باشد.

اين پروژه توسط مرکز مرکز پروژه هاي دانشجويي آماده و تنظيم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فايل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر تحت word ،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

بخشي از متن مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر تحت word :

مقاله نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر تحت word که چکيده ي آن در زير آورده شده است، در تابستان 1389 در مجله پزشكي هرمزگان از صفحه 98 تا 107 منتشر شده است.
نام: نقش پيشگيرانه و درماني سير روي اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي ديابتي نر
اين مقاله داراي 10 صفحه مي باشد، که براي تهيه ي آن مي توانيد بر روي گزينه ي خريد مقاله کليک کنيد.
کلمات مرتبط / کليدي:
مقاله سير
مقاله ديابت مليتوس
مقاله سمينال وزيکول
مقاله اپيديديم
مقاله موشهاي صحرايي
مقاله نژاد ويستار

چکيده و خلاصه اي از مقاله:
مقدمه: ديابت تاثيرات متنوعي روي فعاليت هاي توليد مثلي در انسان دارد. مطالعات کلينيکي و آزمايشگاهي اختلال اسپرماتوژنز، حجم مايع سمينال و تغييرات تحليلي در اپيديديم را نشان مي دهند. در مطالعه حاضر ما قصد داريم اثر پيشگيرانه و درماني سير بر روي آسيب هاي اپيديديم و سمينال وزيکول در موش هاي صحرايي نر ديابتي شده با استروپتوزوتوسين (STZ) را مورد بررسي قرار دهيم.
روش کار: در اين مطالعه تجربي، 40 موش صحرايي نر از نژاد ويستار به 5 گروه تقسيم شدند. گروه نرمال، گروه ديابتي، گروه نرمال + سير، گروه ديابتي + سير قبل (D+Gb)، گروه ديابتي + سير بعد .(D+Ga) ديابت از طريق تزريق STZ ايجاد شد. آب سير با دوز 1 ميلي ليتر به ازا هر صد گرم وزن بدن توسط گاواژ به موش هاي صحرايي خورانده شد. آسيب اپيديديم و سمينال وزيکول با استفاده از رنگ آميزي هماتوکسيلين و ائوزين بررسي شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و به کمک آزمون آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: موشهاي ديابتي کاهش چشمگيري در اندازه توبول و لومن قطعات سر، تنه و دم اپيديديم و تحليل اپيتليوم سمينال وزيکول را نشان دادند. سير بطور قابل توجهي تغييرات مورفولوژيکي ايجاد شده بوسيله ديابت را در اپيديديم و سمينال وزيکول موش هاي صحرايي تخفيف مي دهد بطوري که در گروه D+Gb نسبت به گروه D+Ga تخفيف عوارض بيشتر بود.
نتيجه گيري: در اين مطالعه نشان داده شد که مصرف آب سير داراي هر دو اثر درماني و پيشگيرانه روي کاهش آسيب هاي بيضه اي در موش هاي صحرايي نر ديابتي مي باشد.