مقاله برنامه ريزي کاربري زمين در شهر هاي زلزله خيز با استفاده از

مقاله برنامه ريزي کاربري زمين در شهر هاي زلزله خيز با استفاده از مدل AHP در محيط GIS (نمونه موردي شهر تبريز) تحت word داراي 1 صفحه مي باشد و داراي تنظيمات در microsoft word مي باشد و آماده پرينت يا چاپ است

فايل ورد مقاله برنامه ريزي کاربري زمين در شهر هاي زلزله خيز با استفاده از مدل AHP در محيط GIS (نمونه موردي شهر تبريز) تحت word کاملا فرمت بندي و تنظيم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتي مي باشد.

اين پروژه توسط مرکز مرکز پروژه هاي دانشجويي آماده و تنظيم شده است

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فايل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله برنامه ريزي کاربري زمين در شهر هاي زلزله خيز با استفاده از مدل AHP در محيط GIS (نمونه موردي شهر تبريز) تحت word ،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

بخشي از متن مقاله برنامه ريزي کاربري زمين در شهر هاي زلزله خيز با استفاده از مدل AHP در محيط GIS (نمونه موردي شهر تبريز) تحت word :

سال انتشار: 1392
محل انتشار: دومين کنفرانس بين المللي مخاطرات محيطي
تعداد صفحات: 1
نويسنده(ها):
محمدعلي سالکي ملکي کارشناس ارشد جغرافيا و برنامه ريزي شهري، مهندسين مشاور راژان آب زاگرس
معصومه قاسمي خوئي دانشجوي کارشناسي ارشد جغرافياوبرنامه ريزي شهري،دانشگاه تبريز

چکيده:
کشور ايران از کشورهاي زلزله خيز جهان است . در پهنه بندي نسبي خطر زمين لرزه در ايران شهر تبريز تنها شهر مهم ايران است که در جايگاه پهنه با خطر بسيار بالا قرار دارد .گسل شمال تبريز در مجاورت بلافصل شهر قرار گرفته است و در مناطقي نيز شهر بر روي اين گسل بنا شده است . گسل تبريز منشا زلزله هاي ويرانگر در طولتاريخ بوده است .و مي تواند بار ديگر با فعاليت مجدد خود شهر را به ويرانه اي تبديل نمايد. با وجود اين که زلزله به عنوان يکي از مهمترين مخاطرات طبيعي بحساب مي آيد ولي به خودي خود داراي اثرات نامطلوبي نيست. آنچه از اين پديده يک فاجعه مي سازد عدم پيشگيري از تأثير آن و عدم آمادگي جهت مقابله با عواقب آن است. دراين راستارويکرد شهرسازي و برنامه ريزي کاربري زمين به عنوان يکي از مؤثرترين و مناسب ترين راهبردها جهت کاهش خطر زمين لرزه به حساب مي آيد. با مشخص کردن نواحي پر خطر و استقرار منطقي کاربري ها مي توان باعث کاهش خسارات ناشي از زلزله شد.هدف مقاله حاضر معرفي سيستم اطلاعات جغرافيايي به عنوان سامانه اي قوي درجهت شناسائي پهنه هاي خطر زلزله و به دنبال آن مشخص نمودن ميزان تناسب اراضي براي کاربري هاي مختلف شهري است.در اين راستا پس از مشخص نمودن معيارهاي موثر در خطر زلزله از قبيل قبيل فاصله از خط گسل، تراکم جمعيتي، تراکم ساختماني، ويژگي هاي سازه اي، فاصله از مراکز خطرزا، دسترسي به شبکه معابر، دسترسيبه فضاي باز، دسترسي به مراکز امداد و اندازه ي قطعات لايه هاي اطلاعاتي مرتبط با اين معيار ها تهيه شده و پس از مشخص کردن وزن لايه ها در مدل AHP عمل همپوشاني براي مشخص نمودن پهنه هاي خطر در محيط نرم افزار ARC GIS 9 .3 انجام گرفته است سپس با توجه به اين پهنه ها پيشنهاداتي در زمينه استقرار بهينه کاربري ها در جهت کاهش خطرات زلزله انجام گرفته است.يافته هاي مقاله حاضر نشان ميدهد که اکثر اراضي پرتراکم شهر بخصوص اراضي شمالي و مرکزي در پهنه هاي خطر بسيار بالا و بالا قرار دارد لذا پيشنهاداتي در زمينه استفاده از زمين بر اساس اصول شهرسازي داده شده است که در صورت امکان يا اراضي موجود تغئير کاربري دهند يا درتوسعه آتي اين پيشنهادات لحاظ گردد.